ഇനി എത്ര ദൂരം

 

മക്കളെ സുഹൃത്തുക്കളാക്കാം

സ്വന്തം മക്കൾ ഒരു പ്രായം കടന്നുകഴിഞ്ഞാൽ, അവരെ കർശനമായ മാതാപിതൃത്വത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിൽ മാത്രം ഒതുക്കുന്നതിലേക്കാൾ, സുഹൃത്തുക്കളായി കാണുന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്. അധികാരവും ഭയവും നിറഞ്ഞ ബന്ധത്തിന് പകരം, വിശ്വാസവും തുറന്ന മനസ്സും നിറഞ്ഞ ഒരു ബന്ധം. അത്തരമൊരു ബന്ധമാണ് മക്കളുടെ മനസ്സിലേക്ക് നമുക്ക് പ്രവേശിക്കാനുള്ള യഥാർത്ഥ വാതിൽ തുറക്കുന്നത്.

നമ്മുടെ മക്കൾ നമ്മളെ സുഹൃത്തുക്കളായി കാണുമ്പോൾ, കളിചിരികളിലും ജീവിതത്തിലെ ചെറിയ വലിയ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും നമ്മൾ അവരെ ഉൾപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അതിനുള്ള സന്തോഷം വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയില്ല.അങ്ങനെ വീട്ടിൽ ഒരു സംഭാഷണ സംസ്കാരം വളരുന്നു. പ്രശ്നങ്ങൾ ഒളിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല, ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല എന്നൊരു സുരക്ഷിതബോധം കുട്ടികൾക്ക് ലഭിക്കുന്നു. അത്തരമൊരു തുറന്ന സ്വഭാവം മാതാപിതാക്കൾ കാണിച്ചാൽ, ജീവിതത്തിൽ ഏതുഘട്ടത്തിലും മക്കൾ നമ്മളെ തന്നെ തേടി എത്തും. നമ്മൾ വിളിച്ചു വരുത്തേണ്ടതില്ല; അവർ സ്വയം അടുത്ത് വന്ന് പറയാൻ പഠിക്കും.

ഇത് വെറും മക്കളുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ മാത്രമല്ല, കുടുംബത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്ന മരുമക്കളോടും, ചുറ്റുമുള്ള കുട്ടികളോടും ഒരുപോലെ ബാധകമാണ്. ബന്ധം രക്തബന്ധത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങേണ്ടതില്ല. മനസ്സിന്റെ ബന്ധമാണ് പ്രധാനപ്പെട്ടത്. തുറന്നു പറയാൻ കഴിയുന്ന ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യം അവർക്കു തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ നമ്മളെ വിശ്വസിക്കും. ആ വിശ്വാസമാണ് ഒരു കുടുംബത്തെ ശക്തമാക്കുന്നത്.

പലപ്പോഴും നമ്മൾ, “നമ്മൾ പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്താൽ അവർക്കു നന്മയാകും” എന്ന് കരുതി, അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ തടസ്സമായി മാറാറുണ്ട്. പഠനം, ജോലി, കല, ജീവിതശൈലി—എല്ലാറ്റിലും നമ്മുടെ അഭിപ്രായം അവരുടെ മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. അത് സ്നേഹമെന്ന് നമ്മൾ വിശ്വസിക്കും. പക്ഷേ, ഒരു വ്യക്തിയുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ചിറകു മുറിക്കുന്നത് സ്നേഹമല്ല, അത് അവരുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ തന്നെ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നതാണ്.

മക്കളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ തുടർച്ചയായിരിക്കണമെന്നില്ല. അവർ വേറിട്ട വഴികൾ തിരഞ്ഞെടുത്തേക്കാം. നമ്മൾ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ലോകങ്ങൾ അവർ സ്വപ്നം കാണാം. അവരെ ആ വഴിയിലൂടെ നടക്കാൻ അനുവദിക്കുക എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ മാതാപിതൃത്വം. “നിനക്ക് കഴിയുമോ?” എന്ന സംശയത്തിന് പകരം, “നിനക്ക് കഴിയും, ഞങ്ങൾ ഒപ്പമുണ്ട്” എന്ന ഉറപ്പ് നൽകുമ്പോൾ, അവർ ജീവിതത്തിൽ എവിടെയെത്തിയാലും നമ്മളെ മറക്കില്ല.

ഒരു കാര്യം നമ്മൾ മറക്കരുത്: ഒരാളുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ നമ്മൾ എന്തെങ്കിലും തടഞ്ഞുവെച്ചാൽ, അത് ഒരിക്കലും അപ്രത്യക്ഷമാകില്ല. ഒരുകാലത്ത് അവരുടെ മനസ്സിന്റെ ഏതോ കോണിൽ ആ വിഷമം കിടക്കും. വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും, ഒരു വിഷമമായി അത് പുറത്തുവരും. ബന്ധങ്ങൾ തകരാൻ പലപ്പോഴും കാരണം വലിയ സംഭവങ്ങളല്ല; ഇങ്ങനെ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച ചെറിയ വേദനകളാണ്.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ഒരാളുടെയും സ്വപ്നം തകർക്കുന്ന ആളായി മാറാതിരിക്കാൻ നമ്മൾ ശ്രദ്ധിക്കണം. മാതാപിതാക്കളായാലും, മുതിർന്നവരായാലും, നമ്മുടെ മുന്നിലുള്ളത് ഒരു മനുഷ്യനാണ് — സ്വപ്നങ്ങളുള്ള, ആഗ്രഹങ്ങളുള്ള, സ്വന്തം വഴി തേടുന്ന ഒരാൾ. അവരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനു പകരം, പിന്തുണയ്ക്കാൻ പഠിക്കുകയാണ് നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടത്.

മക്കളെ സുഹൃത്തുക്കളായി കാണുമ്പോൾ, നമ്മൾ ഒരു കാര്യം നേടുന്നു: അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ വഴിത്തിരിവിലും നമ്മൾ അവർക്കൊപ്പമുണ്ടാകും. അവർ സന്തോഷത്തിലായാലും ദുഃഖത്തിലായാലും, വിജയത്തിലായാലും പരാജയത്തിലായാലും, “ഇത് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാക്കുന്നവർ വീട്ടിലുണ്ട്” എന്ന വിശ്വാസം അവർക്കുണ്ടാകും.കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും ജീവിതം നമ്മളോട് ചോദിക്കുന്ന ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്: നമ്മൾ എങ്ങനെയുള്ള ഓർമ്മകളാണ് മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടാക്കുന്നത്? സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ചിറകു നൽകിയവരായി ആണോ, അതോ ചിറകു മുറിച്ചവരായി ആണോ? ഉത്തരം നമ്മളെ തന്നെ നിർവചിക്കും. അതുകൊണ്ട്, സ്നേഹത്തോടെ, തുറന്ന മനസ്സോടെ, മക്കളോട് സുഹൃത്താകാം. അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ മുന്നേറട്ടെ — അതിലാണ് നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ വിജയം.

Shameena. P.

Assistant Professor of Computer Science

Al Shifa College of Arts and Science, Keezhattur, Perinthalmanna.