FaBlo!: The Faculty Blog

  ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഭാരവും ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥശൂന്യതയും **ആരാണ് ഞാൻ? എന്നിലുള്ള സത്വം എന്താണ്?** ഒരാളോട് തന്നെക്കുറിച്ച് വർണ്ണിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ ആദ്യം കടന്നുവരുന്നത് അയാളുടെ പേര്, സ്ഥലം, ജോലി, വംശം, വർഗ്ഗം, കുടുംബം തുടങ്ങിയ തിരിച്ചറിയലുകളായിരിക്കും. അങ്ങനെ ആ നിര നീണ്ടുപോകും. നമ്മളെ നാം ആക്കുന്ന നിരവധി ഘടകങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു നിമിഷം നമ്മുടെ ഓർമ്മകൾ പൂർണ്ണമായും നിലച്ചുപോയാൽ എന്തായിരിക്കും നമ്മുടെ അവസ്ഥ? സ്വന്തം പേര് ഓർമ്മയില്ല, എവിടെനിന്നാണ് വരുന്നതെന്ന് അറിയില്ല, എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് നിശ്ചയമില്ല, ഇനി എന്തു ചെയ്യണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ധാരണയില്ല. അങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയിൽ നമ്മൾ ആരായിരിക്കും? ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കാൻ ഒരു കാരണം വീട്ടിലെ അമ്മ തന്നെയാണ്. അൽഷിമേഴ്‌സ് എന്ന മറവിരോഗത്തിന്റെ ഇരയാകുക എന്നത് രോഗിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ദയനീയവും കണ്ടുനിൽക്കുന്നവർക്ക് അതികഠിനവുമായ അനുഭവമാണ്. താൻ നിൽക്കുന്ന ഇടത്തെക്കുറിച്ചോ ചുറ്റുപാടുകളെക്കുറിച്ചോ യാതൊരു ധാരണയുമില്ലാത്ത അവസ്ഥ. പരിചിതരായ ആളുകൾ പോലും അപരിചിതരായി മാറുന്നു. ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ ഇല്ലയോ എന്നറിയാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ. സമയം, സ്ഥലം, വ്യക്തികൾ എന്നിവയെല്ലാം ...

  വിശപ്പല്ലായിരുന്നു … മറ്റെന്തോ ആയിരുന്നു     “ എനിക്ക് വിശപ്പില്ല …” ഉപ്പാപ്പ പലപ്പോഴും പറയുന്ന വാക്കുകളായിരുന്നു അത് . പക്ഷേ , ആ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞിട്ട് അധികം സമയം കഴിയുന്നതിനുമുമ്പ് തന്നെ എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും . പ്രത്യേകിച്ച് മധുരമുള്ള ചായ , പലഹാരങ്ങൾ , ബിസ്കറ്റുകൾ ,— ഇവയൊക്കെ ഉപ്പാപ്പയുടെ ഭക്ഷണശീലത്തിൽ പതുക്കെ കൂടുതലായി . “ വിശപ്പില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ് കഴിക്കുന്നത് ?” എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ ഒരു ചിരിയായിരുന്നു മറുപടി . അന്ന് അതൊന്നും ഞങ്ങൾക്ക് വലിയൊരു കാര്യമായി തോന്നിയിരുന്നില്ല . ഭക്ഷണം ഇഷ്ടമുള്ള ഒരാളാണ് . അത്രയേ ഞങ്ങൾ കരുതിയിരുന്നുള്ളൂ . പക്ഷേ , ഇന്ന് ആ ദിവസങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ , ഉപ്പാപ്പയുടെ ആ ഭക്ഷണശീലങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ മറ്റെന്തോ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് തോന്നുന്നു .  ഉപ്പാപ്പ വളരെ മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതിയുള്ള ഒരാളായിരുന്നു . ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പാടുകളിലൂടെ കടന്നുപോയിരുന്നു . പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ സാധാരണയായി തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും , ഉള്ളിൽ ഒരുപാട് അനുഭവങ്ങൾ സൂക്ഷിച്ചുവെച്...