ഇനി എത്ര ദൂരം

 

മനസ്സാക്ഷി മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലം 

ഇന്ന് നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത് സാങ്കേതികവിദ്യയും ശാസ്ത്രവും വളരെയധികം പുരോഗമിച്ച ഒരു ലോകത്താണ്. എന്നാൽ അതോടൊപ്പം മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്തായ മനസ്സാക്ഷി പതിയെ മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണോ എന്ന ചോദ്യം സമൂഹത്തിൽ ഉയരുന്ന നിരവധി സംഭവങ്ങൾ നമ്മെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു. ദിവസവും പത്രങ്ങളിലും വാർത്താ ചാനലുകളിലും കാണുന്ന കൊലപാതകങ്ങളും ക്രൂരതകളും മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെ കരുണയും സ്നേഹവും സഹാനുഭൂതിയും നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിന്റെ തെളിവുകളാണ്.

ഒരുകാലത്ത് കുടുംബം എന്നത് സ്നേഹത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെയും പ്രതീകമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് ചില വാർത്തകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ ആ വിശ്വാസം പോലും നഷ്ടപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയാണ്. ഭർത്താവ് ഭാര്യയെ കൊലപ്പെടുത്തുന്നു, ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ കൊല്ലുന്നു, ചെറിയ കുട്ടികളെ സ്വന്തം മാതാപിതാക്കൾ തന്നെ ക്രൂരമായി ഉപദ്രവിക്കുകയോ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള വാർത്തകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യന്റെ മനസ്സാക്ഷി എവിടെയാണ് എന്ന് നാം ചോദിച്ചുപോകുന്നു.

വിവാഹബന്ധം പരസ്പര വിശ്വാസത്തിന്റെയും ബഹുമാനത്തിന്റെയും മേൽ നിലനിൽക്കേണ്ട ഒന്നാണ്. എന്നാൽ ഇന്ന് ചെറിയ അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ പോലും സഹിഷ്ണുതയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലേക്ക് ചിലർ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു. ദേഷ്യം, സംശയം, സ്വാർത്ഥത, സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങൾ, അമിതമായ അഹങ്കാരം എന്നിവ ചിലപ്പോൾ മനുഷ്യനെ ക്രൂരതയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. ഒരു നിമിഷത്തെ വികാരത്തിന്റെ പേരിൽ ജീവിതപങ്കാളിയുടെ ജീവൻ എടുത്തുകളയുന്നത് മനസ്സാക്ഷിയുടെ മരണത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

അതിലും വേദനാജനകമായത് നിരപരാധികളായ കുട്ടികൾക്കെതിരെ നടക്കുന്ന അതിക്രമങ്ങളാണ്. മാതാപിതാക്കൾ കുട്ടികളുടെ ആദ്യ അധ്യാപകരും സംരക്ഷകരുമാണ്. എന്നാൽ ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ സ്വന്തം കുട്ടികളെ ഉപദ്രവിക്കുകയോ ഉപേക്ഷിക്കുകയോ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യുന്ന വാർത്തകൾ കേൾക്കേണ്ടി വരുന്നു. ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ കണ്ണിലെ നിഷ്കളങ്കത പോലും കാണാതെ ക്രൂരത ചെയ്യാൻ ഒരാൾക്ക് കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ, അത് മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ വലിയ പരാജയമാണ്.

എന്തുകൊണ്ടാണ് സമൂഹം ഈ അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തുന്നത്? അതിന് നിരവധി കാരണങ്ങളുണ്ട്. അമിതമായ സമ്മർദ്ദം, മാനസികാരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ, കുടുംബബന്ധങ്ങളിലെ തകർച്ച, ലഹരിയുടെ ഉപയോഗം, സാമൂഹിക മൂല്യങ്ങളുടെ നഷ്ടം, സ്വാർത്ഥതയുടെ വർധന എന്നിവ പ്രധാന കാരണങ്ങളാണ്. മനുഷ്യർ പരസ്പരം സംസാരിക്കുന്നതും മനസ്സിലാക്കുന്നതും കുറഞ്ഞു. ബന്ധങ്ങൾ കൂടുതൽ യാന്ത്രികമായി മാറി. സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായാലും മനസ്സുതുറന്ന് സംസാരിക്കാൻ ഒരാൾ പോലും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ് പലർക്കും.

മനസ്സാക്ഷി എന്നത് നിയമത്തിന്റെ ഭയത്തേക്കാൾ വലിയ ഒരു നിയന്ത്രണമാണ്. നിയമം കാണാത്ത ഇടത്തും തെറ്റ് ചെയ്യാതിരിക്കാൻ മനുഷ്യനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് അവന്റെ മനസ്സാക്ഷിയാണ്. അത് ദുർബലമാകുമ്പോൾ കുറ്റകൃത്യങ്ങളും ക്രൂരതകളും വർധിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കുട്ടിക്കാലം മുതൽ സ്നേഹവും കരുണയും സഹാനുഭൂതിയും ധാർമ്മിക മൂല്യങ്ങളും വളർത്തിയെടുക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.

ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിന് ഏറ്റവും ആവശ്യമായത് സാമ്പത്തിക വളർച്ച മാത്രമല്ല, മാനവിക മൂല്യങ്ങളുടെ പുനരുജ്ജീവനവുമാണ്. കുടുംബങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ആശയവിനിമയം ഉണ്ടാകണം. മാനസികാരോഗ്യത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകണം. മറ്റുള്ളവരുടെ വേദന മനസ്സിലാക്കാനും ബഹുമാനിക്കാനും മനുഷ്യർ പഠിക്കണം. വിദ്യാഭ്യാസം അറിവ് മാത്രം നൽകുന്നതല്ല, നല്ല മനുഷ്യരായി ജീവിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നതുമാകണം.

മനസ്സാക്ഷി മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലമാണിതെന്ന് നാം പലപ്പോഴും പറയാറുണ്ട്. എന്നാൽ ആ മനസ്സാക്ഷിയെ വീണ്ടും ഉണർത്താനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം ഓരോരുത്തർക്കുമുണ്ട്. സ്നേഹവും കരുണയും സഹാനുഭൂതിയും മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിൽ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ മാത്രമേ സമൂഹം കൂടുതൽ സുരക്ഷിതവും സമാധാനപൂർണ്ണവുമായ ഒരു ഇടമായി മാറുകയുള്ളു. മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനായി തുടരാൻ, മനസ്സാക്ഷി ജീവനോടെ നിലനിൽക്കണം. അതാണ് ഒരു നല്ല സമൂഹത്തിന്റെ അടിത്തറ.

Shamna K.

Assistant Professor of Commerce

Al Shifa College of Arts and Science, Keezhattur, Perinthalmanna.