ഒരു ശരാശരി ജീവിതം

എല്ലാവരും ഒന്നാമതെത്തുന്ന ലോകത്ത്, എവിടെയും ഒന്നാമനാകാതെ ജീവിക്കുന്ന ചിലരുണ്ട്. പഠനത്തിൽ വലിയ മാർക്കില്ല, കലയിലോ കായികരംഗത്തോ പ്രത്യേക കഴിവുകളില്ല, ജോലിയിൽ വലിയ നേട്ടങ്ങളില്ല, ജീവിതത്തിലും എടുത്തുപറയാൻ മാത്രം വിജയങ്ങളില്ല. ആരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്താത്ത, ആരുടെയും അസൂയ പിടിച്ചുപറ്റാത്ത, വലിയ പരാജയങ്ങൾകൊണ്ട് വാർത്തയാകാത്ത ഒരു കൂട്ടം മനുഷ്യർ. ഒരുപക്ഷേ, നമ്മളിൽ പലരും അങ്ങനെയൊരാളായിരിക്കാം.

ഒരു കുട്ടിയുടെ ജീവിതം തുടങ്ങുന്നത് വീട്ടിൽ നിന്നാണ്. പഠിക്കാൻ മിടുക്കനായ ചേട്ടൻ, പാട്ടുപാടാൻ കഴിവുള്ള അനിയത്തി, കുടുംബത്തിന്റെ അഭിമാനമായൊരു ബന്ധു. ഇവർക്കിടയിൽ വലിയ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമുണ്ടാക്കാതെ, ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ, സ്വന്തം ചെറിയ ലോകത്ത് കഴിയുന്ന ഒരാളുണ്ടാകും. വീട്ടിലെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കും, ആവശ്യങ്ങൾ കുറച്ചുപറയും, എല്ലാവരുടെയും സന്തോഷത്തിൽ സന്തോഷിക്കും. പക്ഷേ, ആ കുട്ടിയുടെ സന്തോഷങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചറിയാറുണ്ടോ? പലപ്പോഴും വീട്ടുകാർക്ക് അഭിമാനിക്കാൻ വലിയ നേട്ടങ്ങളുള്ള മക്കളുണ്ടാകും. എന്നാൽ, ആരുടെയും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റാതെ വളരുന്ന ഒരാളുടെ മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയാണ് നടക്കുന്നതെന്ന് അറിയാൻ അവർക്ക് സമയമുണ്ടാകണമെന്നില്ല

സ്കൂളിലാണ് ഈ ശരാശരി ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ വലിയ പരീക്ഷണം. മാർക്ക് ലിസ്റ്റുകൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുള്ള അവിടെ, ഓരോ കുട്ടിക്കും ഒരു സ്ഥാനം ലഭിക്കുന്നു. ഒന്നാമതെത്തുന്നവർക്ക് അഭിനന്ദനങ്ങൾ, ഉയർന്ന മാർക്ക് വാങ്ങുന്നവർക്ക് സമ്മാനങ്ങൾ, കലാകായിക മത്സരങ്ങളിൽ വിജയിക്കുന്നവർക്ക് വേദിയിൽ ആദരം. അപ്പോൾ എവിടെയും മുന്നിലെത്താത്ത കുട്ടികൾ എവിടെ നിൽക്കും? പരീക്ഷയിൽ ജയിക്കാനുള്ള മാർക്കുണ്ടെങ്കിലും മികച്ച വിദ്യാർഥിയെന്ന പേര് നേടാനാകാത്തവർ, മത്സരങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിലും സമ്മാനം നേടാനാകാത്തവർ, ക്ലാസിൽ സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ പോലും ആത്മവിശ്വാസമില്ലാത്തവർ. അവരുടെ കഴിവുകൾ ഇല്ലാതെയല്ല; അവ തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ പോകുന്നതാണ് പലപ്പോഴും പ്രശ്നം.

ഇവിടെയാണ് ഒരു സ്കൂളിന് ഒരു കുട്ടിയുടെ ജീവിതം മാറ്റിമറിക്കാൻ കഴിയുന്നത്. സ്കൂൾ എന്നത് മാർക്ക് വാങ്ങാനും പാഠങ്ങൾ പഠിക്കാനും മാത്രമുള്ള സ്ഥലമാകരുത്. സ്വന്തം കഴിവുകൾ തിരിച്ചറിയാനും തെറ്റുകൾ വരുത്തി വീണ്ടും ശ്രമിക്കാനും ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ സംസാരിക്കാനും കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഇടമാകണം. ഒരു അധ്യാപകന്റെ ചെറിയൊരു അഭിനന്ദനം, ഒരു മത്സരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ നൽകുന്ന അവസരം, ക്ലാസിൽ അഭിപ്രായം പറയുമ്പോൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്ന സമീപനം — ഇതൊക്കെ ഒരു കുട്ടിയുടെ ഉള്ളിൽ വലിയ മാറ്റമുണ്ടാക്കും. എല്ലാവരെയും ഒരേ അളവുകോൽ കൊണ്ട് അളക്കാതെ, ഓരോരുത്തരുടെയും വളർച്ച തിരിച്ചറിയാൻ അധ്യാപകർക്ക് കഴിഞ്ഞാൽ ശരാശരിയെന്ന മുദ്ര പല കുട്ടികളുടെയും ആത്മവിശ്വാസത്തെ തകർക്കില്ല. ഒരുപക്ഷേ, പഠനത്തിൽ ശരാശരിയായ ഒരു കുട്ടി നല്ലൊരു പ്രസംഗകനായിരിക്കാം; പരീക്ഷയിൽ പിന്നിലായ ഒരാൾക്ക് മറ്റുള്ളവരെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള അസാധാരണ കഴിവുണ്ടായിരിക്കാം. ഇവ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്ന സ്കൂളുകളാണ് യഥാർഥത്തിൽ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം നിറവേറ്റുന്നത്.

എന്നാൽ സ്കൂൾ ജീവിതം കഴിഞ്ഞാലും ഈ താരതമ്യങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നില്ല. ജോലിസ്ഥലത്ത് കൂടുതൽ നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിക്കുന്ന സഹപ്രവർത്തകർ, വേഗത്തിൽ സ്ഥാനക്കയറ്റം നേടുന്നവർ, സ്വന്തം കഴിവുകൾ മികച്ച രീതിയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നവർ — ഇവർക്കിടയിൽ ശരാശരിക്കാരൻ തന്റെ സ്ഥാനം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ കൃത്യമായി നിർവഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും വലിയ അംഗീകാരങ്ങൾ ലഭിക്കണമെന്നില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നേറ്റത്തിൽ സന്തോഷിക്കുമ്പോഴും സ്വന്തം ജീവിതം എവിടെയുമെത്തിയില്ലെന്നൊരു തോന്നൽ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകാം. ചിലർക്ക് അവരുടെ കഴിവുകൾ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അവസരം ലഭിക്കുന്നില്ല; ചിലർക്ക് സ്വയം വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ചിലർ വലിയ സ്വപ്നങ്ങളേക്കാൾ സ്ഥിരതയുള്ള, സമാധാനമുള്ള ജീവിതമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ സമൂഹം വിജയത്തിന്റെ ഒരേയൊരു നിർവചനം എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെക്കുമ്പോൾ, സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് സംതൃപ്തിയോടെ ചിന്തിക്കാൻ പോലും അവർ മടിക്കുന്നു.

സൗഹൃദങ്ങളിലും ബന്ധങ്ങളിലും ശരാശരിക്കാർക്ക് അവരുടേതായ ഇടമുണ്ട്. വലിയൊരു സുഹൃദ്‌വലയത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാകണമെന്നില്ല അവർ. കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും തമാശ പറയുന്ന ആളോ എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ നേടുന്ന വ്യക്തിയോ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. എങ്കിലും ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ ഒപ്പമുണ്ടാകും, മറ്റുള്ളവരുടെ വിഷമങ്ങൾ കേൾക്കും, ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തും. ചിലപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഉപദേശം നൽകുന്ന സുഹൃത്തിനേക്കാൾ, ഒന്നും പറയാതെ കൂടെയിരിക്കുന്ന സുഹൃത്തായിരിക്കും അവർ. പ്രണയബന്ധങ്ങളിലും വലിയ പ്രകടനങ്ങളേക്കാൾ ചെറിയ കരുതലുകൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകുന്നവരുണ്ടാകും. എന്നാൽ ശ്രദ്ധയും അംഗീകാരവും നേടുന്നവരെ മാത്രം വിലമതിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിൽ, ഇത്തരം നിശ്ശബ്ദമായ സ്നേഹത്തിന്റെ മൂല്യം തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ പോകാം.

ശരാശരിയായിരിക്കുക എന്നത് കഴിവില്ലാത്തവനായിരിക്കുക എന്നല്ല. എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും മികച്ചവനാകാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ, എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും പിന്നിലായിരിക്കാനും ഒരാൾക്ക് കഴിയില്ല. ഒരാൾക്ക് തന്റെ ജോലിയിൽ സാധാരണക്കാരനായിരിക്കാം, എന്നാൽ കുടുംബത്തിന് ആശ്രയിക്കാവുന്ന വ്യക്തിയായിരിക്കാം. വലിയ സാമ്പത്തിക നേട്ടങ്ങളില്ലെങ്കിലും മറ്റൊരാളുടെ ബുദ്ധിമുട്ടിൽ സഹായിക്കാൻ മനസ്സുണ്ടാകാം. ലോകം ഓർക്കുന്ന നേട്ടങ്ങളൊന്നും സ്വന്തമാക്കാതെ തന്നെ ചില ജീവിതങ്ങൾക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ ലോകത്ത് വലിയ സ്ഥാനമുണ്ടാകാം.

എല്ലാവർക്കും ചരിത്രത്തിൽ ഇടം നേടാനാവില്ല. എല്ലാവരുടെയും പേര് കൈയടികൾക്കിടയിൽ മുഴങ്ങണമെന്നുമില്ല. ചിലർ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യും; ചിലർ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ ഭംഗിയായി ചെയ്യും. രണ്ടിനും അതിന്റേതായ മൂല്യമുണ്ട്. ജീവിതത്തെ ഒരു മത്സരമായി മാത്രം കാണുമ്പോൾ നമ്മൾ മറന്നുപോകുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട്: വിജയിക്കുക എന്നതുമാത്രമല്ല ജീവിക്കുക എന്നതിന്റെ അർഥം.

ഒരുപക്ഷേ, ഒരു ശരാശരി ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വാതന്ത്ര്യം മറ്റുള്ളവരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തേണ്ട ബാധ്യതയിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കുന്നതായിരിക്കാം. സ്വന്തം വേഗത്തിൽ വളരാനും ചെറിയ സന്തോഷങ്ങൾ ആസ്വദിക്കാനും തെറ്റുകൾ അംഗീകരിക്കാനും ഇനിയും പഠിക്കാനുണ്ടെന്ന് സമ്മതിക്കാനും കഴിയുക. ഒന്നാമതെത്തിയില്ലെന്ന കാരണത്താൽ സ്വന്തം ജീവിതത്തെ വിലകുറച്ച് കാണാതിരിക്കുക.

കാരണം, ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം നമ്മളെ വിലയിരുത്തുന്നത് എത്ര മത്സരങ്ങളിൽ ജയിച്ചു എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രമല്ല. എത്ര മനുഷ്യരെ സ്നേഹിച്ചു, എത്ര പേരുടെ ജീവിതത്തിൽ ആശ്വാസമായി, എത്ര പ്രതിസന്ധികളെ അതിജീവിച്ചു, എത്രത്തോളം സ്വന്തം മനസ്സിനോട് സത്യസന്ധമായി ജീവിച്ചു എന്നതും പ്രധാനമാണ്.

എല്ലാവരും അസാധാരണരാകേണ്ടതില്ല. ചിലർ സാധാരണക്കാരായി ജീവിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ ലോകത്തെ കുറച്ചുകൂടി മനോഹരമാക്കുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെയൊരു ജീവിതം തോൽവിയല്ല. അതും അതിന്റേതായ സൗന്ദര്യവും മൂല്യവുമുള്ള ഒരു ജീവിതമാണ്, ഒരു ശരാശരി ജീവിതം.

Sreelakshmi  Haridas

Assistant Professor of Commerce,

Al Shifa College of Arts and Science, Keezhattur, Perinthalmanna.