ഇനി എത്ര ദൂരം

 

മൂല്യനിർണയം: ചരിത്രം, പ്രാധാന്യം, ഇന്നത്തെ വിദ്യാഭ്യാസ കാഴ്ചപ്പാട്

"പരീക്ഷ" എന്ന വാക്ക് കേൾക്കുമ്പോൾ ഇന്നും പലരുടെയും മനസ്സിൽ ആദ്യം ഓർമ്മ വരുന്നത് മാർക്കും റാങ്കും വിജയവും പരാജയവുമാണ്. എന്നാൽ വിദ്യാഭ്യാസത്തിലെ മൂല്യനിർണയം (Evaluation) എന്ന ആശയം അതിനേക്കാൾ വിശാലമാണ്. വിദ്യാർത്ഥിയുടെ അറിവ് മാത്രം അളക്കുക എന്നതല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ അറിവ്, നൈപുണ്യങ്ങൾ, മനോഭാവം, മൂല്യങ്ങൾ, സർഗാത്മകത, പ്രശ്നപരിഹാരശേഷി എന്നിവയെ സമഗ്രമായി മനസ്സിലാക്കി പഠനത്തെ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു തുടർച്ചയായ പ്രക്രിയയാണ് മൂല്യനിർണയം.

മൂല്യനിർണയത്തിന്റെ ചരിത്രം

വിദ്യാഭ്യാസത്തിലെ മൂല്യനിർണയത്തിന് നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ചരിത്രമുണ്ട്. പ്രാചീനകാലത്ത് ഗുരുകുല സമ്പ്രദായത്തിലും ഗ്രീക്ക് വിദ്യാഭ്യാസരീതികളിലും വിദ്യാർത്ഥികളെ പ്രധാനമായും വാചികപരീക്ഷകളിലൂടെയും അധ്യാപകരുടെ നിരീക്ഷണത്തിലൂടെയും വിലയിരുത്തിയിരുന്നു. മധ്യകാലഘട്ടത്തിൽ മനഃപാഠത്തിനും ഓർമ്മശക്തിക്കും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുകയും എഴുത്തുപരീക്ഷകൾ ക്രമേണ പ്രചാരത്തിലാകുകയും ചെയ്തു.

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വ്യാപനത്തോടൊപ്പം സ്റ്റാൻഡേർഡൈസ്ഡ് പരീക്ഷകൾ നിലവിൽ വന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മൂല്യനിർണയം കൂടുതൽ ശാസ്ത്രീയമായി വികസിച്ചു. Edward L. Thorndike വിദ്യാഭ്യാസ അളവെടുപ്പിന് ശാസ്ത്രീയ അടിത്തറ പാകി. Ralph W. Tyler ലക്ഷ്യാധിഷ്ഠിത മൂല്യനിർണയത്തിന് രൂപം നൽകി; അതുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹത്തെ വിദ്യാഭ്യാസ മൂല്യനിർണയത്തിന്റെ പിതാവ് എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. Benjamin Bloom അവതരിപ്പിച്ച Bloom's Taxonomy പഠനലക്ഷ്യങ്ങളെയും മൂല്യനിർണയത്തെയും പുതിയ തലത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി. തുടർന്ന് Michael Scriven Formative, Summative Evaluation എന്നീ ആശയങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുകയും Robert Stake, Daniel Stufflebeam എന്നിവർ വിവിധ മൂല്യനിർണയ മാതൃകകൾ വികസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

മൂല്യനിർണയത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം

മൂല്യനിർണയം വിദ്യാർത്ഥി എത്ര മാർക്ക് നേടി എന്നത് കണ്ടെത്താനുള്ള ഉപകരണം മാത്രമല്ല. അത് പഠനത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം ഉയർത്തുന്ന ഒരു മാർഗമാണ്. വിദ്യാർത്ഥിയുടെ ശക്തികളും ദൗർബല്യങ്ങളും തിരിച്ചറിയാൻ, അധ്യാപനരീതികൾ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ, പഠനലക്ഷ്യങ്ങൾ കൈവരിച്ചോ എന്ന് വിലയിരുത്താൻ, ആവശ്യമായ തിരുത്തൽ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കാൻ, വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് സമയോചിതമായ ഫീഡ്ബാക്ക് നൽകാൻ, അവരുടെ വ്യക്തിത്വവും നൈപുണ്യങ്ങളും സമഗ്രമായി വികസിപ്പിക്കാൻ മൂല്യനിർണയം സഹായിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഇന്ന് മൂല്യനിർണയം പഠനത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടമല്ല, പഠനപ്രക്രിയയുടെ അവിഭാജ്യഘടകമാണ്.

 ഇന്നത്തെ വിദ്യാഭ്യാസ കാഴ്ചപ്പാട്

ഇന്നത്തെ വിദ്യാഭ്യാസ വ്യവസ്ഥയിൽ Outcome-Based Education (OBE), Competency-Based Assessment, Continuous and Comprehensive Evaluation (CCE) എന്നിവയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു. എഴുത്തുപരീക്ഷകൾക്കൊപ്പം പ്രോജക്ടുകൾ, പോർട്ട്ഫോളിയോ, സെമിനാറുകൾ, അവതരണങ്ങൾ, നിരീക്ഷണം, സ്വയംമൂല്യനിർണയം, സഹപാഠി മൂല്യനിർണയം തുടങ്ങിയ വൈവിധ്യമാർന്ന രീതികളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സഹായത്തോടെ ഓൺലൈൻ മൂല്യനിർണയവും ഇന്ന് വ്യാപകമായിരിക്കുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, ഒരു പ്രധാന വെല്ലുവിളി ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. മൂല്യനിർണയത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം പഠനത്തെ മെച്ചപ്പെടുത്തലാണെങ്കിലും, പല വിദ്യാർത്ഥികളുടെയും സമീപനം "പഠനം അളക്കുന്നതിനുള്ള മൂല്യനിർണയം" എന്നതിൽ നിന്ന് "മൂല്യനിർണയത്തിൽ വിജയിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള പഠനം" എന്ന നിലയിലേക്ക് മാറിയിരിക്കുകയാണ്. പരീക്ഷയിൽ കൂടുതൽ മാർക്ക് നേടുന്നതിനായി മനഃപാഠം, ചോദ്യപേപ്പർ കേന്ദ്രീകൃത പഠനം, റാങ്ക് മത്സരം എന്നിവയ്ക്ക് അമിത പ്രാധാന്യം നൽകപ്പെടുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി വിമർശനാത്മക ചിന്ത, സർഗാത്മകത, ആശയഗ്രഹണം, പ്രശ്നപരിഹാരശേഷി തുടങ്ങിയ ജീവിതവിജയത്തിന് ആവശ്യമായ കഴിവുകൾ പലപ്പോഴും പിന്നിലാകുന്നു.

വിദ്യാഭ്യാസത്തിലെ മൂല്യനിർണയം ഒരു മാർക്ക് നൽകുന്ന സംവിധാനമല്ല; മറിച്ച് പഠനത്തെ നയിക്കുകയും മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ശാസ്ത്രീയവും മാനവികവുമായ പ്രക്രിയയാണ്. വിദ്യാർത്ഥിയുടെ സമഗ്രവികസനം ഉറപ്പാക്കുകയും അധ്യാപനത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം ഉയർത്തുകയും വിദ്യാഭ്യാസലക്ഷ്യങ്ങൾ സാക്ഷാത്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ മൂല്യനിർണയത്തിന് നിർണായക പങ്കുണ്ട്. അതിനാൽ, "പരീക്ഷയ്ക്ക് വേണ്ടി പഠിക്കുക"എന്ന സമീപനത്തിൽ നിന്ന് "ജീവിതത്തിനും അറിവിനും വേണ്ടി പഠിക്കുക"എന്ന സമീപനത്തിലേക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം മാറുമ്പോഴാണ് മൂല്യനിർണയത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം സഫലമാകുന്നത്.

Sreelakshmi  Haridas

Assistant Professor of Commerce,

Al Shifa College of Arts and Science, Keezhattur, Perinthalmanna.